Kimono Un-perfect / exposition descriptions to Kimono

_KRA0711Nazwa stroju: kimono ślubne 結婚式の着物

Materiał: adamaszek lniany

Technika: nadruk, sitodruk

Rok: 2011

 

Historia

Do uszycia tego kimona użyłam starych tkanin adamaszkowych, służyły jako obrusy na statku wycieczkowym „Hjälmaren”, który pływał po kanale o tej samej nazwie. Tkaniny zostały ręcznie utkane na potrzeby luksusowego statku, najprawdopodobniej na początku XIX wieku. Cały ich kosz kupiłam na aukcji, a kiedy je wypakowałam, pomyślałam, że te piękne, grube materiały przypominają adamaszkowe jedwabie używane do kobiecych strojów ślubnych w japońskim obrządku shintō. Pomysł na użycie sztućców do dekoracji przyszedł mi do głowy przy pierwszym spotkaniu z japońską sztuką parzenia herbaty; ciekawe, co by było, gdybyśmy przynieśli ze sobą nasze sztućce do stołu?

KI-MONO ŚLUBNE odzwierciedla także rolę relacji z inną osobą i wobec innej osoby oraz jej wpływ na nasze życie, a także ostateczne oddzielenie zawarte w każdej relacji. Dlatego użyłam sztućców, które są związane z ważnymi osobami i zdarzeniami w moim życiu.

Do dekoracyjnego nadruku oraz jako część „ozdoby kimona” wykorzystałam oryginalne noże i widelce pochodzące ze ślubnego prezentu moich rodziców.

 

 

Nad-interpretacja

Obrusy – jedzenie – konsumowanie – ślub – rodzice – bliskie osoby

Obrusy – sztućce – jedzenie

 

 

Name of garment: Wedding Kimono

Material: Linen damask

Technique: Screen printing

Year: 2011

 

The story

The kimono was sewn of old damask fabrics, previously used as tablecloths on the excursion ship Hjälmaren, which sailed along the canal of the same name. The textiles were hand-woven specifically for the luxury ship, probably in the early 19th century. I bought a basketful of them in an auction, and when I unpacked them I thought that these beautiful, thick fabrics resembled damask silks used for bridal garments in Shinto ceremonies. The idea to use cutlery as decoration occurred to me when I first encountered the Japanese art of tea: I wondered what would happen if we brought our own cutlery to the table.

The WEDDING KI-MONO also reflects the roles in relation to, and from, another person and his or her impact on our life, as well as the ultimate separation inherent to each relationship. This is why I used cutlery connected with significant people and events in my life.

To make the decorative print and other ‘embellishments of the kimono’, I used original knives and forks from the wedding gift received by my parents.

 

Over-interpretation

Tablecloths – food – consumption – wedding – parents – close persons

Tablecloths – cutlery – food

Nazwa stroju: Chiyono / ちよの

Materiał: len tkany ręcznie

Technika: patchwork

Rok: 2012

 

Historia

Kimono uszyte z pięćdziesięciu polskich i szwedzkich ściereczek kuchennych przywodzi na myśl kuchnię i krzątającą się w niej gospodynię podającą pachnące ciepłe jedzenie nam, zgromadzonym wokół stołu. Atmosferę domowej intymności przekazują ręcznie obrębiane brzegi i ślady używania. Pięćdziesiąt starych ściereczek to ręcznie wykonane wyroby, które niosą w sobie marzenia i wspomnienia, godziny przygotowań wyprawy ślubnej spędzone na haftowaniu ściereczek, pościeli w inicjały.

Podajemy do stołu, miejsca naturalnego spotkania w domu. Stół i zaprasza, i rozpada się jednocześnie. Rozpad jest częścią procesu, który posiada również własne piękno. Życie między łóżkiem a stołem. Możemy tu prowadzić rozważania na temat tradycji i rodziny.

Kim jesteśmy? Czy przeżywamy nasze własne wizje i marzenia?

„Kimono” to słowo, które w języku japońskim oznacza „rzecz do noszenia”, ubranie, a więc strój noszony na co dzień, także do sprzątania. Polskie i szwedzkie ściereczki tworzące japoński kobiecy strój są niespodziewanym połączeniem. Uzupełniają się jednak, zwracając uwagę na tradycyjne spojrzenie na rolę kobiety w odmiennych kulturach.

 

Nad-interpretacja

W Japonii istnieje zwyczaj ponownego używania tkanin: przerabiania starych kimon na mniejsze, szycia torebek lub laleczek ze skrawków materiału. Można nawet spotkać kolekcje składające się z fragmentów cennych tkanin – na przykład kostiumów teatralnych – włożone do zeszytów lub zdobiące parawany.

Ponowne użycie ściereczek kuchennych do stworzenia stroju potencjalnie używanego do prac domowych wpisuję się w ten zwyczaj. Materia i idea stanowią jedno.

 

Name of garment: Chiyono / ちよの

Material: Hand-woven linen

Technique: Patchwork

Year: 2012

 

The story

The kimono sewn of fifty Polish and Swedish dish-cloths brings to mind a kitchen, a housewife moving around it, serving fragrant hot meals to us, gathered around a table. The cosy homely atmosphere is conveyed by the hand-hemmed edges and traces of use. The fifty old cloths… are handmade products that carry dreams and memories, hours spent on preparing the trousseau, embroidering initials on dish-cloths and bed linen.

We serve food on the table, the natural meeting place at home. The table is both inviting and disintegrating. The disintegration is part of a process that has a beauty of its own. The life between the bed and the table. Here we can undertake reflections on tradition and the family.

Who are we? Are we living our visions and dreams?

Kimono is the Japanese word for a ‘thing to wear’, ‘clothing’, i.e. garments worn on a daily basis, also for cleaning and tidying. The Polish and Swedish dish-cloths forming a Japanese woman’s garment are an unexpected combination. However, they complement each other, pointing to the traditional perception of the woman’s role in dissimilar cultures.

 

Over-interpretation

In Japan, it is customary to reuse fabrics: to alter old kimono into smaller ones, and sew bags or dolls from small pieces of cloth.

You can even find collections of fragments of precious fabric (e.g. theatre costumes) placed in albums or used to decorate screens.

The reuse of dish-cloths to create a garment potentially used in household chores invokes this custom. The matter and the idea are one.

Nazwa stroju: Pierwowzór / 初のサンプル

Materiał: surowa bawełna (kimono), prześcieradło bawełniane (obi), stal posrebrzana (widelec)

Technika: druk na tkaninie

Rok: 2010

 

Historia

Pierwsze kimono uszyte w ramach projektu Kimono Re-Construction. Stworzyłam je, rozszywając stare japońskie kimona, by poznać wszystkie krawieckie tajemnice. Dopiero wzorując się na tamtych, mogłam zaprojektować to właściwe. Japońska prostota kryje w sobie wiele, bardzo wiele szczegółów.

To pierwsza z odpowiedzi na pytanie: jak by to wyglądało, gdyby przynieść do japońskiego stołu (zachodnie?) sztućce? Na pasie obi nadrukowany jest przeskalowany motyw widelca, za pas natomiast w miejscu przeznaczonym na wachlarze sensū włożony został pionowo widelec.

 

Nad-interpretacja

Sensū to rozkładany wachlarz, który pozostaje zawsze złożony. Kładzie się go między sobą a osobą lub miejscem, z którym wchodzi się w interakcję. Przy wejściu do pokoju herbacianego. prosząc nauczyciela o lekcję. Podczas podziękowania.

To przenośna granica, która rozdziela i łączy.

Czy widelec oddziela nas od talerza, czy pozwala poprosić o posiłek?

 

 

Name of garment: The First Sample / 初めのサンプル

Material: Raw cotton (kimono), cotton bed sheet (obi), silvered steel (fork)

Technique: Print on fabric

Year: 2010

 

The story

The first kimono made as part of the Kimono Re-Construction project. I made it by unstitching old Japanese kimono to study their tailoring secrets. Only by patterning my work after them could I design new ones. The Japanese simplicity involves a lot, a real lot of detail.

This is the first of various answers to the question: What would it look like if one were to bring (Western) cutlery to a Japanese table? An oversized motif of a fork is printed on the obi, and a real fork tucked in it where normally a sensu fan would be carried.

 

Over-interpretation

The sensu is a folding fan which always remains folded. One puts it between the person or the place with whom or which one involves in interaction. At the entrance into a tea room. When asking a teacher for a lesson. When thanking someone.

It is a portable boundary marker, which both separates and connects.

Does the fork separate us from the plate or does it enable us to ask for a meal?

 

Nazwa stroju: Kimono exchangeable. Open Air

Materiał: surowa bawełna

Technika: sitodruk

Rok: 2011

 

Historia

Dawniej kimona były rozszywane przed praniem, a następnie ponownie ręcznie zszywane. Ponieważ strój powstaje z długiego pasa materiału, łatwo go przeszyć, dopasowując do kolejnej osoby.

Kimono z nadrukowanym obrazem talerzy i owoców zostało wykorzystane do performance’u Śniadanie na trawie, w którym początkowo odegrało rolę obrusa – koca piknikowego dla Iriny jedzącej owoce z prawdziwych talerzy. Po posileniu się – ubrała je.

Impulsem do stworzenia tego kimona był obraz nagiej kobiety, na której podano jedzenie.

 

Nad-interpretacja

To druga odpowiedź na pytanie o przyniesienie sztućców do japońskiego stołu. Kimono staje się stołem dzięki umieszczonemu na nim wzorowi i rozłożeniu go w naturalny dla niego sposób (na trawie), nie przestając być gotowym do ubrania strojem.

 

 

Name of garment: Kimono Exchangeable. Open Air

Material: Raw cotton

Technique: Screen printing

Year: 2011

 

The story

In the past, kimono used to be unstitched before washing and then hand-sewn back together. As the garment is made from a considerable length of fabric, it is easy to alter it to fit another person.

The kimono with a printed image of bowls and fruit was used in the art performance The Luncheon on the Grass, where its initial role was that of the tablecloth/picnic blanket for Irina eating fruit from real plates. She donned it after the meal.

The impulse to create this kimono was an image of a nude woman on whom food was served as it would on a table.

 

Over-interpretation

This is another answer to the question about bringing cutlery to a Japanese table. The kimono becomes a table through the pattern placed on it and through the fact that it is spread in a way that is natural for it (on the grass), never ceasing to be a garment ready for wearing.

 

Nazwa stroju: Kimono tsunami

Materiał: jedwab

Technika: druk i ręcznie malowane

Rok: 2011

 

Historia

Późnym wieczorem 10 marca 2011 roku pracowałam nad materiałami do wystawy. Kilka sztuk dwumetrowych jedwabnych pasów zostało wypranych po utrwaleniu nadruku. Wszystkie materiały, jak się okazało, pękły w procesie prania w sposób, jakiego nigdy wcześniej nie widziałam. Nad ranem 11 marca 2011 roku u wybrzeży Japonii nastąpiło trzęsienie ziemi, a wywołana nim fala tsunami o wysokości kilkudziesięciu metrów uderzyła w ląd, niszcząc wiele miejscowości w prefekturze Fukushima.

Te jedwabie przeznaczyłam na kimono, które stało się pamiątką Tsunami. To kimono popsuło się tyle razy podczas jego tworzenia, że pozostawiam je na zawsze niedokończone.

Były attaché kulturalny Japonii w Sztokholmie, któremu opowiedziałam tę historię, skomentował ją: „To zgodne z japońską duszą dążymy do doskonałości, akceptując to, że jest ona nieosiągalna”.

Podczas tsunami niemal zniknęła miejscowość Matsushima, której piękne miejsca inspirowały poetów, między innymi Matsuo Bashō. Stąd wziął się pomysł stworzenia filmu Matsushima.

 

 

Name of garment: Tsunami

Material: Silk

Technique: Print and paint

Year: 2011

 

The story

Late in the evening on 10 March 2011, I was working on some materials for an exhibition. Several two-metre-long breadths of silk were washed after the prints on them had been fixed. As it turned out, all the fabrics broke in washing, in a way that I had never seen before. In the small hours of 11 March 2011, the Japanese coast was hit by an earthquake and the resultant tsunami, tens of metres high, destroyed a number of cities, towns and villages in Fukushima Prefecture.

I decided to use these silks for a kimono that would become a memento of the tsunami. The kimono got broken so many times in the process of making it that I resolved to leave it forever unfinished.

Here is how a former cultural attaché to Stockholm commented on this story when I told it to him: ‘This is in accord with the Japanese spirit: we strive for perfection while accepting the fact that it is unattainable.’

The tsunami nearly wiped out the town of Matsushima, whose beautiful sites had for centuries inspired poets, Matsuo Bashō among them. Hence the idea to make the film Matsushima.

 

Nazwa stroju: Mini-kimono. Spotkanie herbaciane /  / 茶会

Skala: 1:2

Materiał: serwetki bawełniane, organza jedwabna

Technika: dzierganie, sitodruk

Rok: 2011

 

Historia

To kimono, przy którym chciałabym, żebyś się zastanowił/a nad wartością kobiecego rękodzieła.

To kimono powstało z bawełnianych szydełkowanych serwetek, każda po 2 złote. Strój składa się z około siedemdziesięciu podobnych do płatków śniegu serwetek i zawierają się w nim tysiące godzin kobiecej pracy. Jedna serwetka powstaje w zaledwie dwadzieścia godzin, co w całości daje 1400 godzin, plus 100 godzin na zebranie „śnieżynek” – stworzenie kimona.

Serwetki zdobywałam przy różnych okazjach w Krakowie, Sztokholmie i Londynie. Spośród blisko trzystu mogłam użyć tylko siedemdziesiąt–osiemdziesiąt, które najlepiej do siebie pasowały. Jeśli przeliczyć ten czas na stawkę godzinową rzemieślnika, to koszt tego kimona wynosiłby około 64 tysięcy złotych, a tyle kosztują tradycyjne japońskie stroje.

 

Nad-interpretacja

Japońscy mistrzowie tradycyjnych rzemiosł rozpoczynają naukę pod okiem swoich rodziców, kiedy są małymi dziećmi. Nie poznają innej dziedziny każdego roku, przez lata zdobywają doświadczenie w swojej specjalizacji. Ich prace, już jako dojrzałych, doświadczonych ludzi, są doskonałe w formie i przemyślane w treści. Wartość tych dzieł zawiera się w setkach godzin wytrwałej pracy.

 

 

Name of garment: Doily Kimono. Tea Ceremony / 茶会

Scale: 1:2

Material: Cotton doilies, silk organza

Technique: Knitting, screen printing

Year: 2011

 

The story

I hope this kimono will make you reflect on the value of women’s handicraft.

It was made of knitted cotton doilies, 2 zlotys each. The garment is made of some seventy snowflake-shaped doilies and is worth thousands of hours of women’s work. It takes twenty hours to knit one doily, which means 1400 hours in total, plus 100 hours to put the ‘snowflakes’ together – to create a kimono.

I acquired the doilies on various occasions in Krakow, Stockholm and London. Out of nearly three hundred I could only use some seventy–eighty, which best fitted together. If the time spent were to be charged at an artisan’s hourly rate, the cost of the kimono would be some 64,000 zlotys (c. 16,000 euros), which is how much traditional Japanese garments actually cost.

 

Over-interpretation

The Japanese masters of traditional crafts begin their training as small children, under their parents’ supervision. They do not switch to another discipline with every passing year; they spend years accumulating experience in their specific speciality. Once they are mature, experienced artisans, their works are perfect in form and well thought out in content. The value of these works is in hundreds of hours of persistent work.

Nazwa stroju: Onna bugeisha 女武芸者

Materiał: wewnątrz organza jedwabna, na zewnątrz płótno z włókien pokrzywy

Technika: sitodruk

Rok: 2012

 

Historia

Nad tym kimonem, łączącym elementy kobiecego i męskiego stroju, pracowałam bez konkretnego pomysłu, kierując się tylko intuicją. Starałam się zrównoważyć delikatne kolory i jedwabną podszewkę wewnątrz ze sztywną, sprawiającą wrażenie metalu zewnętrzną warstwą kimona.

Na końcu odkryłam, jak dobrze oddaje to różne aspekty kobiecej natury.

 

Nad-interpretacja:

女  (onna) – kobieta

武芸者  (bugeisha) – mistrz sztuk walki

Onna bugeisha to kobieta wojownik, zwana też kobietą samurajem. Te wojowniczki pochodziły z rodów szlacheckich i samurajskich i w razie potrzeby walczyły na polu walki tak samo jak mężczyźni. Posługiwały się głównie mieczem i włócznią. Ikoną pojęcia Onna bugeisha w Japonii jest cesarzowa Jingū (ok. 169–269 r.), która po śmierci męża stanęła na czele wojsk i doprowadziła do końca podbój Korei w 200 roku.

 

 

Name of garment: Onna bugeisha / 女武芸者

Material: Silk organza on the inside, nettle linen on the outside

Technique: Screen printing

Year: 2012

 

The story

I worked on this kimono, which combines elements of women’s and men’s attire, without a specific idea, following my intuition instead. I tried to balance the delicate colours and silk lining inside with the rigid outer part of the kimono, which gives an impression of metal.

In the end, I discovered how well it conveyed the various aspects of the feminine nature.

 

Over-interpretation:

女  (onna) – woman

武芸者  (bugeisha) – master of military arts

An onna bugeisha is a woman-warrior, also referred to as a woman samurai. Such female warriors came from noble and samurai families, and when need arose fought in battle as bravely as men. They would mostly use swords and spears. The iconic embodiment of the onna bugeisha concept was Empress Jingū (c. 169–269), who led her deceased husband’s armies to complete his conquest of Korea in 200.

 

Nazwa stroju: Kimono garnitur

Materiał: wełna angielska

Technika: krawiectwo tradycyjne

Rok: 2012

 

Historia

Kimono jest dziełem najlepszej jakości rzemiosła krawieckiego, dlatego poprosiłam o uszycie tego stroju Anikę Hed, której przyświeca w działaniu myśl, że każdej osobie należy zapewnić najwyższy poziom usług. Anika Hed szyje ręcznie ubrania skrojone na miarę. Co roku Japońscy laureaci Nagrody Nobla przychodzą do niej, aby ubrać się doskonale w zachodnim stylu, a kobiety, żeby założyć kimono.

 

Nad-interpretacja

Materiał i wzornictwo tego kimona przywodzą na myśl garnitur uszyty ze sztuczkowego materiału w prążki. Białe, wyraźne szwy wzdłuż krawędzi tkaniny oraz w dolnej części kimona są elementem dekoracji, kojarzącym się z obszyciami klap, mankietów i kieszeni. Naszyte na kołnierzu eri metalowe części zajmują miejsce tradycyjnie przypisane zegarkowi na łańcuszku.

Tradycyjne kimona były rozszywane przed praniem, a do zszywania używano wyrazistej, białej fastrygi. W strojach z północnego Honsiu białe szwy przybierały nawet formę dekoracyjnych wzorów pokrywających duże fragmenty tkaniny.

 

 

Name of garment: Tailored Kimono

Material: English wool

Technique: Tailor sewing

Year: 2012

 

The story

The kimono is a work of fine tailoring craft, which is why I asked Anika Hed to sew this garment. In her work, she is guided by the idea that everyone deserves the best quality of service. Anika Hed sews tailored garments. Every year, Japanese Nobel laureates come to her to dress well in the Western style and women visit her to put on a kimono.

 

Over-interpretation

The material and pattern of this kimono bring to mind a tailored pinstriped suit. The distinct white seams along the edges of the fabric and in the lower part of the kimono are a decorative element evoking an association with the edging of lapels, cuffs and pockets. The metal parts sewn onto the eri collar occupy the place traditionally intended for a chain watch.

Traditional kimono were unstitched before washing and then white, pronouncedly visible baste was used to sew them back together. In northern Honshu, the white seams would even take on the form of decorative patterns covering large fragments of the fabric.

 

Nazwa stroju: Kimono dziergane wraz z obi

Materiał: przędza wełniana i jedwabna

Technika: dzierganie

Rok: 2012

 

 

Historia

To jedno z moich ulubionych w projekcie Ki-mono Reconstruction.

To kimono to moje zebrane wspomnienia. Zrobione na drutach z wełny i jedwabiu zebranych w ciągu lat pracy przy projektowaniu mody. Część przędzy wykonano ręcznie na Sri Lance przy użyciu starego koła rowerowego (z braku kołowrotka)…

W tak dzikim i opuszczonym miejscu czuje się swoisty nastrój szaleństwa… i wiele dzikości… Ta opowieść wciąż się rozwija.

 

Nad-interpretacja

Kimono z pochodzących z różnych miejsc i czasów fragmentów przędzy splata w jedno wspomnienie z całego życia. Być może mogłyby z nich powstać miłe dla oka, harmonijne obrazy, ale życie nie zawsze jest łatwe i przyjemne.

 

 

Name of garment: Knitted Kimono and Obi

Material: Wool and silk yarns

Technique: Knitting

Year: 2012

 

The story

This is one of my favourites in the Kimono Re-Construction project.

This kimono comprises my collected memories. It was knitted in wool and silk accumulated over the years of work in fashion design. Some of the yarn was handmade in Sri Lanka using an old bicycle wheel (in lieu of a proper spinning wheel)…

In such wilderness, you can feel a certain mood of insanity… and a lot of wildness… This story continues to develop.

 

Over-interpretation

The kimono made of fragments of yarn coming from various places and times gathers a lifetime’s worth of memories. Perhaps they could be compiled to produce pleasant, harmonious images but life is not always nice and easy._KRA0737


Post Your Thoughts